De titelsong van een James Bond-film is net zo belangrijk als de kenmerkende martinis, de futuristische gadgets en de iconische Bondgirls. Door de decennia heen wisten vooral Goldfinger van Shirley Bassey, Live and Let Die van Paul McCartney & Wings en Skyfall van Adele uit te groeien tot muzikale monumenten die de filmfranchise overstegen. Waar latere producties zoals Spectre (met Sam Smith) en No Time to Die (met Billie Eilish) eveneens met Oscars werden bekroond, blijven oudere klassiekers de meetlat waaraan elke nieuwe 007-track wordt afgemeten. Dit zijn de tien beste en meest memorabele James Bond titelsongs aller tijden.
10. Gladys Knight – Licence to Kill
Na de synthesizergedreven popsound van Duran Duran en A-ha in het midden van de jaren tachtig grepen de producenten voor Licence to Kill (1989) terug naar een klassiek soulgeluid. Omdat vaste componist John Barry herstelde van een zware operatie, nam Michael Kamen het muzikale roer over, terwijl topproducer Narada Michael Walden werd aangetrokken voor de titelsong.
Soullegende Gladys Knight gaf het nummer precies de rauwe, emotionele intensiteit mee die paste bij de grimmige vertolking van Timothy Dalton als wraakzuchtige geheim agent. Opvallend detail: de dramatische openingsblazers leunen zwaar op de koperblazerssectie van Goldfinger, waardoor de producenten officiële royalty’s moesten betalen aan de oorspronkelijke componisten.
9. Garbage – The World Is Not Enough
Voor de negentiende Bondfilm The World Is Not Enough (1999) kozen de producers voor een verrassende samenwerking met de Schots-Amerikaanse alternatieve rockband Garbage. In plaats van scheurende grungegitaren koos componist David Arnold, die de muzikale fakkel van John Barry definitief had overgenomen, voor weelderige strijkersarrangementen en zware pauken.
Zangeres Shirley Manson zingt het thema met een onderkoelde, gevaarlijke sensualiteit die naadloos aansloot op de thematiek van bedrog en oliebelangen rond schurk Elektra King. De combinatie van moderne triphop-invloeden met klassieke orkestraties maakte dit een van de meest verfijnde titelsongs uit het Pierce Brosnan-tijdperk.
8. Tina Turner – GoldenEye
Na een juridische pauze van zes jaar en het einde van de Koude Oorlog twijfelde de filmwereld of geheim agent 007 nog wel bestaansrecht had in de jaren negentig. GoldenEye (1995) bewees het tegendeel, mede dankzij een herkenbare titelsong die speciaal voor Tina Turner werd geschreven door Bono en The Edge van de Ierse rockband U2.
Turner bekende later dat ze het vroege demobandje van Bono amper kon ontcijferen, maar in de studio transformeerde ze het mysterieuze nummer met haar krachtige stemgeluid tot een moderne klassieker. De donkere baslijn en de dramatische orkestuithalen luidden de triomfantelijke terugkeer van de franchise in.
7. Shirley Bassey – Moonraker
Met Moonraker (1979) surfte geheim agent 007 mee op de gigantische sciencefiction-rage die was ontketend door Star Wars. Hoewel puristen de film vaak te campy vinden vanwege de laserslagen in de ruimte, was het lange tijd de financieel meest succesvolle titel uit de serie. Voor de titelsong werd voor de derde keer een beroep gedaan op Shirley Bassey: een uniek record binnen de franchise.
Bassey was overigens niet de eerste keus; Frank Sinatra en Johnny Mathis haakten voortijdig af, waardoor de Welshe zangeres pas enkele weken voor de wereldpremière met spoed werd ingevlogen. Componist John Barry liet haar haar gebruikelijke volume inruilen voor een elegante, dromerige wals die de gewichtloosheid van de kosmos muzikaal weerspiegelt.
6. Nancy Sinatra – You Only Live Twice
De vijfde Sean Connery-film You Only Live Twice (1967), met een script van niemand minder dan Roald Dahl, onderscheidde zich door de exotische Japanse decors en de iconische vulkaanbasis van superschurk Ernst Stavro Blofeld. De openingsscène werd vergezeld door een van de meest invloedrijke melodieën uit de filmgeschiedenis.
De betoverende violenpartijen van John Barry bleken tijdloos en werden dertig jaar later door popster Robbie Williams integraal overgenomen in zijn wereldhit Millennium. Nancy Sinatra, destijds wereldberoemd dankzij haar solohits, was tijdens de opnamesessies in Londen zo nerveus dat Barry uiteindelijk uit tientallen verschillende vocale opnames knipte om de dromerige zanglijn te perfectioneren.
5. Duran Duran – A View to a Kill
Duran Duran zorgde in 1985 voor een historisch unicum: A View to a Kill is tot op de dag van vandaag de enige James Bond-titelsong die de felbegeerde nummer 1-positie bereikte in de Amerikaanse Billboard Hot 100. Het nummer kwam tot stand nadat bassist John Taylor op een feestje de producent van de filmreeks brutaal aansprak met de vraag wanneer ze eindelijk weer eens een fatsoenlijke artiest zouden inhuren.
De samenwerking tussen de new wave-pioniers en veteraan John Barry leidde tot een energieke mix van stevige gitaarriffs, funky bassen en bombastisch koperwerk. De bijbehorende videoclip, waarin de bandleden geheimzinnige spionnen speelden op de top van de Eiffeltoren, maakte van het nummer de soundtrack van de zomer van 1985.
4. Carly Simon – Nobody Does It Better
Toen The Spy Who Loved Me in 1977 in de bioscoop verscheen, brak de titelsong met een vaste traditie: het was de allereerste Bondsong waarvan de titel niet identiek was aan de filmnaam (al zit de zinsnede subtiel verwerkt in de tekst). Omdat John Barry wegens fiscale redenen niet in Groot-Brittannië mocht werken, componeerde Marvin Hamlisch de muziek.
Met tekstschrijver Carole Bayer Sager leverde hij een intieme, gloedvolle pianoballad af die perfect aansloot bij het stemgeluid van singer-songwriter Carly Simon. Het nummer groeide uit tot een wereldwijde evergreen; zelfs Radiohead-voorman Thom Yorke omschreef het decennia later als een van de meest verleidelijke popnummers ooit geschreven.
3. Adele – Skyfall
Ter gelegenheid van het vijftigjarig jubileum van geheim agent 007 werd Adele gevraagd om het muzikale thema van Skyfall (2012) te verzorgen. Samen met producer Paul Epworth dook ze de Abbey Road Studios in met een 77-koppig symfonieorkest. De zware pianonoten en de dramatische kopersectie grepen doelbewust terug naar de klassieke jaren ’60-sound van John Barry.
Het resultaat was een ongekende triomf. “Skyfall” werd de allereerste James Bond-titelsong in de vijftigjarige geschiedenis van de reeks die werd bekroond met de Academy Award voor Beste Originele Nummer. Daarnaast sleepte de Britse zangeres er een Grammy Award, een Golden Globe en een Brit Award mee binnen, terwijl de single in tientallen landen naar de top van de hitlijsten schoot.
2. Paul McCartney & Wings – Live and Let Die
Bij het debuut van Roger Moore in Live and Let Die (1973) zochten de filmmakers aansluiting bij de tijdgeest van de vroege jaren zeventig. Paul McCartney las de gelijknamige roman van Ian Fleming en schreef in een middag tijd een compositie die radicaal brak met de traditionele balladestructuur: het nummer schakelt naadloos tussen een tedere piano-introductie, exploderende orkestrock en een ontspannen reggae-intermezzo.
Voor de productie herenigde McCartney zich met voormalig Beatles-producer George Martin. Filmproducent Harry Saltzman dacht na het horen van de demo aanvankelijk dat McCartney het nummer door een andere artiest wilde laten zingen, maar Martin stelde vast dat Wings het alleen zelf zou uitvoeren. Twintig jaar later werd het nummer opnieuw een wereldwijd fenomeen toen de Amerikaanse rockband Guns N’ Roses er een succesvolle hardrockversie van uitbracht.
1. Shirley Bassey – Goldfinger
De gouden standaard waar iedere James Bond-titelsong aan wordt afgemeten stamt uit 1964. Met Goldfinger perfectioneerden componist John Barry en tekstschrijvers Leslie Bricusse en Anthony Newley de muzikale blauwdruk van de serie: schrille, dreigende koperblazers, een stuwende contrabas en een zangpartij vol theatraal drama.
De opnamesessie in Londen vergde het uiterste van zangeres Shirley Bassey. Tijdens de slotnoot hield Barry zijn hand omhoog om aan te geven dat ze de noot moest blijven aanhouden tot de openingstitels op het scherm wegtrokken, met als gevolg dat Bassey achter het opnamescherm letterlijk naar adem hapte en bijna flauwviel. De combinatie van vocale perfectie en rauwe spanning maakt Goldfinger tot het meest iconische Bondthema aller tijden.
Ik dacht dat Spectre de 24ste Bondfilm was?