Top 10 Muzieknummers met Backmasking

In de pop- en rockgeschiedenis zijn weinig fenomenen omgeven door zoveel mysterie en controverse als ‘backmasking’: de techniek waarbij een geluid of boodschap achterwaarts op een audiotrack wordt opgenomen. Vooral in de jaren zeventig en tachtig leidde dit in de Verenigde Staten tot een heuse massahysterie. Bezorgde predikers beweerden dat rockartiesten de jeugd via verborgen, satanische boodschappen probeerden te hersenspoelen.

In werkelijkheid ging het vaak om akoestisch toeval, door psychologen aangeduid als auditieve pareidolie: het menselijk brein wil in willekeurige klanken per se herkenbare patronen horen. Toch waren er ook genoeg artiesten die wél doelbewust achterwaartse boodschappen verstopten, soms als artistiek experiment, maar vaker als vrolijke grap of keiharde sneer naar hun critici. Dit zijn de tien beroemdste en meest spraakmakende nummers met een verborgen boodschap.

10. Weird Al Yankovic – Nature Trail to Hell

Wie anders dan parodiërend genie ‘Weird Al’ Yankovic wist de ophef rond verborgen boodschappen op meesterlijke wijze belachelijk te maken? Op zijn succesalbum “Weird Al” Yankovic in 3-D uit 1984 sloot hij af met “Nature Trail to Hell”, een vrolijke persiflage op de destijds razend populaire slasher-horrorfilms.

Midden in de hoogtijdagen van de Amerikaanse heksenjacht besloot Yankovic zelf een achterwaartse boodschap in de track te monteren. Wie het nummer rond 3:40 achterstevoren afspeelt, hoort hem met een diepe, griezelige stem de onzinnige kreet scanderen: “Satan eats Cheez Whiz!”

9. Slayer – Hell Awaits

Waar veel rockbands ontkenden dat ze duistere bedoelingen hadden, deden de Amerikaanse thrashmetalpioniers van Slayer er juist alles aan om een angstaanjagende sfeer op te roepen. De openingstrack van hun tweede studioalbum Hell Awaits (1985) begint met een onheilspellend geraas van grommende stemmen en trage, zware drums.

Speel je het intro van ruim een minuut achterstevoren af, dan blijkt het gegrom een repeterende stem te zijn die bezwerend roept: “Join us, join us, join us…”, uitmondend in een triomfantelijk “Welcome back!”

8. Iron Maiden – Still Life

Na de release van het legendarische album The Number of the Beast (1982) werd de Britse heavymetalband Iron Maiden door Amerikaanse fundamentalisten neergezet als gevaarlijke duivelaanbidders. Platen van de groep werden tijdens demonstraties zelfs publiekelijk verbrand. De bandleden reageerden op hun volgende album Piece of Mind met een typisch Britse vorm van spot.

Aan het begin van het nummer “Still Life” monteerden ze een onverstaanbaar gemompel. Achterstevoren afgespeeld blijkt dit drummer Nicko McBrain te zijn, die na een paar glazen drank een persiflage doet op de Oegandese dictator Idi Amin: “What ho said the t’ing with the three ‘bonce’, do not meddle with things that you don’t understand.”

7. Electric Light Orchestra – Fire on High

Zelfs de symfonische poprockers van Electric Light Orchestra (ELO) ontkwamen niet aan de banvloek van Amerikaanse conservatieven. Religieuze groeperingen beweerden bij hoog en laag dat het nummer “Eldorado” (1974) achterstevoren een lofzang op Lucifer bevatte. Bandleider Jeff Lynne was zo verbijsterd door de beschuldigingen dat hij besloot de critici rechtstreeks terug te pakken.

Op het album Face the Music opent het instrumentale meesterwerk “Fire on High” met een zwaar koor en een diepe, omgekeerde stem. Wie de plaat achterstevoren draait, hoort drummer Bev Bevan nuchter verklaren: “The music is the reversible time, but there’s no turning back. Start from the one!”

6. Pink Floyd – Empty Spaces

Op hun monumentale meesterwerk The Wall (1979) verstopten Roger Waters en David Gilmour een van de beroemdste ‘easter eggs’ uit de popgeschiedenis. Vlak voordat het nummer “Empty Spaces” overgaat in “Young Lust”, klinkt er een bizar, mompelend geluid in het linker audiokanaal.

Draai je het vinyl achterstevoren af, dan hoor je een kristalheldere felicitatie van Roger Waters: “Hello, hunters. Congratulations. You have just discovered the secret message. Please send your answer to Old Pink, care of the Funny Farm, Chalfont…” Op de achtergrond onderbreekt producer James Guthrie hem vervolgens met de mededeling dat zijn echtgenote aan de telefoon is, waarop Waters het bericht haastig afbreekt.

5. Queen – Another One Bites the Dust

Naast opzettelijke grappen kent de popgeschiedenis ook legendarische toevalstreffers. Toen de discorock-hit “Another One Bites the Dust” van Queen begin jaren tachtig wereldwijd de hitlijsten domineerde, meenden Amerikaanse televangelisten een geheim complot te ontdekken: de Britse rockers zouden jongeren via het onderbewustzijn aanzetten tot drugsgebruik.

Wanneer het refrein achterwaarts wordt afgespeeld, verandert de zanglijn van Freddie Mercury door de ritmische klankkleur in de opmerkelijke frase: “It’s fun to smoke marijuana.” Platenmaatschappij Hollywood Records ontkende stellig dat de band dit met opzet had gedaan.

4. Prince – Darling Nikki

Het sensuele nummer van het legendarische album Purple Rain (1984) eindigt met een minutenlange wervelstorm van regen- en windeffecten, waarin Prince met een vervormde stem achterstevoren zingt.

De verborgen tekst bleek overigens niet duister, maar juist religieus: “Hello, how are you? I’m fine, ‘cause I know that the Lord is coming soon…” Het was echter de expliciete tekst op de voorwaartse plaat die een cultuuroorlog ontketende. Toen Tipper Gore, de echtgenote van politicus Al Gore, haar elfjarige dochter het nummer hoorde luisteren, richtte ze de Parents Music Resource Center (PMRC) op. Die actie leidde rechtstreeks tot de invoering van de bekende zwart-witte ‘Parental Advisory’-waarschuwingssticker.

3. Judas Priest – Better by You, Better than Me

Wat begon als een merkwaardige theorie rond verborgen boodschappen, ontaardde in 1990 in een van de meest geruchtmakende rechtszaken uit de muziekgeschiedenis. Twee Amerikaanse tieners sloten na urenlang luisteren naar het Judas Priest-album Stained Class een tragisch zelfmoordpact op een speelplaats in Nevada.

De nabestaanden klaagden de Britse metalband aan voor miljoenen dollars. Volgens de aanklagers bevatte hun cover van “Better by You, Better than Me” een achterwaartse, subliminale opdracht waarin zanger Rob Halford “Do it, do it!” zou bevelen. Halford demonstreerde in de rechtszaal met succes dat vrijwel elk willekeurig nummer achterstevoren op woorden lijkt. Wie het liedje omdraait, hoort evengoed “I asked for a peppermint, I asked for her to get one”. De rechter sprak de band volledig vrij van schuld.

2. The Beatles – Rain / Revolution 9

De officiële uitvinding van backmasking in de popmuziek staat op naam van The Beatles. Tijdens de opnamesessies van de single “Rain” in 1966 laadde John Lennon per ongeluk een taperecorder verkeerd om in. Hij was zo betoverd door het vreemde, slepende effect dat hij de omgekeerde zanglijn aan het einde van het nummer liet staan, waarmee het allereerste bewuste achterwaartse popfragment een feit was.

Twee jaar later liep het fenomeen echter volkomen uit de hand rond de mythe dat Paul McCartney bij een auto-ongeluk zou zijn omgekomen en vervangen door een dubbelganger. Miljoenen fans draaiden The White Album minutieus achterstevoren af op zoek naar aanwijzingen. In de geluidscollage “Revolution 9” hoorden zij de gesproken tekst “Number nine” veranderen in “Turn me on, dead man”, terwijl Lennon aan het slot van “I’m So Tired” leek te prevelen: “Paul is dead man, miss him, miss him…”

1. Led Zeppelin – Stairway to Heaven

Geen enkel nummer in de geschiedenis is zo grondig ondersteboven gekeerd als het meesterwerk van Led Zeppelin uit 1971. In januari 1982 hield de christelijke televisie-evangelist Paul Crouch een vlammende preek waarin hij beweerde dat Robert Plant en Jimmy Page een verbond met het kwaad hadden gesloten in hun legendarische rocksong.

Crouch liet het publiek een passage uit het midden van het nummer achterstevoren horen. De onschuldige regels over a bustle in your hedgerow klonken omgedraaid plotseling griezelig veel als: “Oh here’s to my sweet Satan… The one whose little path would make me sad, whose power is Satan… He will give those with him 666… There was a little tool shed where he made us suffer, sad Satan.”

Zanger Robert Plant noemde de beschuldigingen volstrekt bizar: “Wie verzint zoiets? Je moet wel ontzettend veel vrije tijd hebben om te denken dat iemand zoiets expres in een liedje monteert.” Desondanks zorgde het fragment voor een decennialange fascinatie en blijft “Stairway to Heaven” tot op de dag van vandaag het absolute boegbeeld van het backmasking-