Top 10 Beste Italiaanse Films

Ah Italië. Land van de goede smaak. Waar men opgroeit met schoonheid. Vanzelfsprekend heeft men hier door de jaren heen prachtige films gemaakt. De Italiaanse film staat bekend om zijn veelzijdigheid: van rauw realisme tot fantasierijke horror, van grootse westerns tot flauwe komedies. Wat zijn de tien beste Italiaanse films?

10. La grande bellezza (2013)

Paolo Sorrentino’s La grande bellezza vormde een triomfantelijke terugkeer van de Italiaanse film. De film trok lange tijd volle zalen en won uiteindelijk een Oscar voor beste niet-Engelstalige film.

In La grande bellezza wordt het leven gevolgd van de oude jetsetjournalist Jep Gambardella. Ooit schreef hij een roman, maar na al die jaren is het hem niet gelukt een tweede boek te schrijven. In talloze prachtige scènes wordt Jeps leven geschetst terwijl hij feesten afgaat en worstelt met de zin van het leven.

9. Una giornata particolare (1977)

In Una giornata particolare spelen twee iconische Italiaanse acteurs de hoofdrollen: Marcello Mastroianni en Sophia Loren. De film van Ettore Scola speelt zich af op de dag in 1938 dat Hitler in Rome een bezoek brengt aan Mussolini.

Het complete wooncomplex waarin de huisvrouw, gespeeld door Loren, woont loopt leeg om het bezoek bij te wonen. Per ongeluk ontdekt ze dat alleen een buurman nog thuis is. Ze raken aan de praat waarbij zij voorzichtig met hem flirt. De man moet haar uitleggen waarom hij niet kan ingaan op haar avances. Een ingetogen en melancholisch meesterwerk.

8. Il fiore delle mille e una notte (1974)

Pier Paolo Pasolini maakte eerst naam als dichter en schrijver voordat hij zich toelegde op het maken van films. In veel van zijn films gebruikte hij onbekende acteurs.

Zijn vrije verfilming van een aantal verhalen uit Duizend-en-een-nacht filmde hij op locatie in onder meer Jemen, Nepal en Eritrea. De fantasierijke en sensuele verhalen krijgen door het gebruik van veel amateurs en de even stoffige als kleurrijke locaties een unieke sfeer.

7. Il conformista (1970)

Il conformista is een even dromerige als grimmige film van Bernardo Bertolucci. De afstandelijke Marcello werkt tijdens de Tweede Wereldoorlog voor de Italiaanse geheime politie.

Op een dag krijgt hij de opdracht om in Parijs een antifascistische professor, die hij uit het verleden kent, te vermoorden. Samen met zijn vrouw reist hij af naar Parijs. Maar Anna, de jonge vrouw van de professor, leidt het echtpaar af. Zal Marcello zijn taak volbrengen? En wat is er in zijn jeugd gebeurd dat hij op kille wijze zulke taken kan aannemen?

6. Il gattopardo (1963)

Il gattopardo is een imposant historisch drama waarin het verhaal wordt verteld van een aristocratische familie in Sicilië aan het eind van de negentiende eeuw. Don Fabrizio, gespeeld door de Amerikaanse acteur Burt Lancaster, is een goedaardige prins die vooral geïnteresseerd is in jacht en sterrenkunde.

Het rommelt in Italië en er lijkt een revolutie op gang te komen. Don Fabrizio ziet in dat de veranderingen onafwendbaar zijn. Regisseur Luchino Visconti wist met veel oog voor detail het adellijke leven te vangen en zette daarmee een nieuwe standaard voor kostuumdrama’s.

5. Ladri di biciclette (1948)

Na de oorlog werd de Italiaanse film een tijdlang overheerst door het zogenaamde neorealisme. Hiermee werden films bedoeld die gingen over de arme onderklasse en gefilmd werden in een sobere stijl.

Veel neorealistische films gebruikten amateurs als acteurs, zoals Vittorio De Sica’s Ladri di biciclette, waarin geen enkele professionele acteur meespeelde. Net na de oorlog heerst er hoge werkloosheid en wanneer Antonio Ricci een baan als posterplakker kan krijgen grijpt hij die kans. Voorwaarde is dat hij een fiets bezit en die wordt juist gestolen. Samen met zijn zoon Bruno gaat Antonio op zoek naar de fiets. Met hun zoektocht wordt een onvergetelijk melancholisch portret geschetst van Rome in de jaren veertig.

4. 8½ (1963)

Het even toegankelijke als filosofische 8½ van Federico Fellini is een mijlpaal in de filmgeschiedenis. Marcello Mastroianni speelt de beroemde regisseur Guido Anselmi die grootse plannen heeft voor zijn volgende film.

Hij zit echter zowel op creatief als persoonlijk vlak in de knoop en besluit zich tijdelijk terug te trekken in een kuuroord. Niet dat hij daar rust vindt: zenuwachtige producers, fans, zijn echtgenote en menig mooie vrouw vragen om aandacht. Steeds meer geeft hij zich over aan fantasieën en lijkt zijn nieuwe film er nooit te komen. 8½ won een Oscar voor beste buitenlandse film.

3. Il buono, il brutto, il cattivo (1966)

Deze western van Sergio Leone werd internationaal bekend onder de titel The Good, the Bad and the Ugly. Hoewel de hoofdrolspelers, waaronder Clint Eastwood, Amerikaans waren, was de productie grotendeels Italiaans en Spaans.

De film gaat over drie amorele vrijbuiters die tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog op zoek gaan naar een verborgen schat. Terwijl ze aanwijzingen over de precieze ligging proberen te verzamelen, leggen ze elkaar telkens weer een loer. De muziek van Ennio Morricone is bijna net zo legendarisch als de vele memorabele scènes. De eindscène op een begraafplaats behoort tot de beroemdste duels uit de filmgeschiedenis.

2. La Notte (1961)

Michelangelo Antonioni werd lange tijd beschouwd als de belangrijkste Europese filmmaker. In zorgvuldig vormgegeven films werden de problemen van het moderne leven op filosofische wijze onderzocht.

La Notte is een van zijn meest toegankelijke films en gaat over een dag in een stroef huwelijk. De succesvolle schrijver Giovanni, gespeeld door Marcello Mastroianni, is getrouwd met een rijke vrouw, gespeeld door Jeanne Moreau. Tijdens een nacht vol ontmoetingen wordt duidelijk hoe ver ze van elkaar zijn verwijderd. De beroemde eindscène op de golfbaan geeft daar op pijnlijke wijze antwoord op.

1. La Dolce Vita (1960)

De titel van deze film van Fellini is bijna synoniem geworden voor het Italiaanse leven. De schijnbaar oppervlakkige journalist Marcello voelt zich thuis in het chaotische nachtleven van Rome.

Dit staat in scherp contrast met zijn verloofde, die vroeg in de film een zelfmoordpoging doet. Wanneer Marcello de Zweedse actrice Sylvia volgt voor een reportage raakt hij opnieuw verstrikt in een wereld van verleiding en leegte. De iconische scène in de Trevi-fontein werd filmgeschiedenis. In de loop van de film wordt Marcello overmand door verveling en desillusie terwijl mensen in zijn omgeving wegvallen. La Dolce Vita is een tijdloze film waarmee Fellini definitief wereldberoemd werd.