Top 10 Grappigste Voetbal Doelpunten

Doelpunten maken is de essentie van het voetbalspel. Meestal ontstaan ze uit een vlotlopende aanval, een vlammend afstandsschot of een simpele intikker bij de tweede paal. Maar zo nu en dan voltrekt zich op de grasmat een tafereel dat zó absurd is dat zelfs scheidsrechters, spelers en commentatoren met de handen in het haar zitten. Van strandballen en te vroeg juichende doelmannen tot een fan die een strafschop binnenschiet: dit zijn de tien meest bizarre doelpunten uit de voetbalgeschiedenis.

10. Darren Bent en de rode strandbal (Sunderland – Liverpool, 2009)

Een stukje opblaasbaar speelgoed besliste in oktober 2009 een heus Premier League-duel in het Stadium of Light. Na amper vijf minuten spelen schoot Sunderland-spits Darren Bent op doel. Vlak voor de neus van Liverpool-doelman Pepe Reina lag echter een grote rode opblaasbare strandbal op het gras, ironisch genoeg het veld op gegooid door een zestienjarige Liverpool-supporter. Het schot van Bent raakte de strandbal vol, veranderde compleet van richting en verdween in de hoek, terwijl Reina stomverbaasd naar de wegschietende plastic bal dook.

Volgens de officiële FIFA-regels had scheidsrechter Mike Jones het spel wegens inmenging van een ‘buitenstaander’ moeten stilleggen voor een scheidsrechtersbal, maar hij wees doodleuk naar de middenstip. Sunderland won de wedstrijd met 1-0 en de gewraakte strandbal belandde uiteindelijk in het nationale voetbalmuseum van Manchester.

9. Martín Palermo kopt vanaf de middellijn (Boca Juniors – Vélez Sarsfield, 2009)

Scoren met een kopbal vereist timing en spierkracht, maar Martín Palermo bewees in La Bombonera dat je er niet eens voor in het strafschopgebied hoeft te staan. Vélez-doelman Germán Montoya stormde in de slotfase ver zijn zestienmeter uit om een dieptepass van Boca met een flinke trap weg te werken. Zijn uittrap vloog echter recht op Palermo af, die ter hoogte van de middencirkel stond opgesteld. Zonder te aarzelen zette de Argentijnse cultspits zijn voorhoofd tegen de dalende bal en lanceerde een ongekende boogbal over veertig meter afstand.

Montoya sprintte wanhopig achteruit, maar zag het leer met een perfecte stuit in het lege net ploffen. Met 38,9 meter geldt de treffer nog altijd als een van de verste kopbaldoelpunten ooit in het mondiale profvoetbal.

8. Doelman Fábio met de rug naar het veld (Atlético Mineiro – Cruzeiro, 2007)

Altijd de ogen op de bal houden is een van de eerste lessen op de keepersacademie, maar Cruzeiro-doelman Fábio had tijdens de beladen stadsderby van Belo Horizonte even andere prioriteiten. In de finale van het staatskampioenschap kreeg Atlético Mineiro een strafschop, die feilloos werd benut door Éder Luís. Terwijl de Atlético-spelers naar de hoekvlag renden om het doelpunt te vieren, viste Fábio de bal uit het net en bleef hij minutenlang ontspannen in zijn eigen doel staan met zijn rug naar het speelveld toegekeerd.

Cruzeiro zette de wedstrijd echter razendsnel voort met een aftrap, verspeelde de bal direct en zag Danilinho van grote afstand op doel schieten. De bal rolde ongehinderd tegen de touwen, pal achter de rug van de nietsvermoedende sluitpost.

7. Paul Robinson scoort van 88 meter (Tottenham Hotspur – Watford, 2007)

Een vrije trap op eigen helft is voor een doelman doorgaans een formaliteit om de bal naar voren te pompen, maar Paul Robinson schreef er in maart 2007 geschiedenis mee op White Hart Lane.

Vanaf 88 meter afstand van het vijandelijke doel trapte de sluitpost van Tottenham Hotspur de bal diep richting de spitsen. De bal vloog over alle linies heen, stuitte vlak voor het zestienmetergebied op het natte gras en zeilde met een onberekenbare stuit over Watford-doelman Ben Foster heen zo het doel in. Robinson toonde na afloop mededogen met zijn collega-international en weigerde uitbundig te juichen, al werd hij die middag wel pas de derde doelman ooit die een doelpunt wist te maken in de Premier League.

6. De sluwe spits achter de rug van de doelman

Doelmannen voelen zich in hun eigen strafschopgebied vaak onaantastbaar en hebben de gewoonte om de bal achteloos op de grond te leggen alvorens een lange trap te nemen. Dat dit catastrofaal kan aflopen wanneer een aanvaller zich muisstil in de dode hoek verstopt, bewijst dit beruchte virale fragment. Terwijl de keeper met de bal in de hand rustig kijkt waar hij zijn medespelers kan bereiken, staat een loerende spits letterlijk achter zijn hielen te wachten. Zodra de doelman het leer op het gras laat stuiten om aan te lopen, glipt de aanvaller razendsnel tussenbeide, tikt de bal weg en schuift hem beheerst in de lege kooi, tot razernij van de verbouwereerde verdedigers.

5. Niet te lang juichen Hans-Jörg Butt (Schalke 04 – Bayer Leverkusen, 2004)

Het gevaar van een meevoetballende doelman werd in de Veltins-Arena pijnlijk gedemonstreerd aan de hand van Hans-Jörg Butt. De Duitse doelman stond bij Bayer Leverkusen bekend om zijn feilloze traptechniek en benutte in de 76e minuut een strafschop, waarmee hij zijn ploeg op een comfortabele 1-3 voorsprong zette. Butt vierde het doelpunt uitgebreid met zijn ploeggenoten en jogde in alle rust, handklappend naar de meegereisde supporters, terug naar zijn eigen doelgebied. Schalke-spits Mike Hanke rook echter direct zijn kans, legde de bal op de middenstip en vuurde de aftrap met een streep rechtstreeks op doel. De bal suisde over de verwoed terugsprintende Butt heen in het net, wat leidde tot een van de meest komische beelden uit de Bundesliga.

4. Jan Vertonghen en het Fair Play-ongelukje (Ajax – Cambuur, 2005)

Een sportief gebaar dat volledig uit de hand loopt: het overkwam een piepjonge Jan Vertonghen in september 2005 tijdens het bekerduel tussen Jong Ajax en Cambuur Leeuwarden. Nadat een Cambuur-speler geblesseerd op het veld had gelegen, trapte de Friese ploeg de bal over de zijlijn. Na de inworp wilde Vertonghen de bal over een meter of vijftig simpel terugschieten naar Cambuur-keeper Peter van der Vlag. De Belgische verdediger raakte het leer echter per ongeluk zó zuiver met de wreef dat de bal in een fabelachtige curve over de verbijsterde sluitpost in de kruising plofte.

Vertonghen greep meteen geschrokken naar zijn hoofd van schaamte. Om de sportieve verhoudingen te herstellen gaf Ajax-trainer John van den Brom direct instructies aan zijn elftal om Cambuur vanaf de aftrap zonder tegenstand naar het Ajax-doel te laten lopen voor de 1-1.

3. Dion Dublin verrast Shay Given (Coventry City – Newcastle United, 1997)

Een klassiek staaltje voetbalgogme voltrok zich op Highfield Road in november 1997. Newcastle-doelman Shay Given plukte een ongevaarlijke voorzet uit de lucht en dacht alle tijd van de wereld te hebben om het spel te hervatten. Hij legde de bal voor zich neer op het gras om aan te lopen voor een verre trap, volkomen blind voor het feit dat Coventry-spits Dion Dublin pal achter hem was blijven staan toen de bal werd gevangen.

Dublin sloop als een sluipschutter geruisloos naar voren, prikte de bal voor de voeten van de geschokte Ier weg en schoof de gelijkmaker simpel binnen. Commentator van dienst vatte de blunder na afloop legendarisch samen: Given bleek de enige Ier ter wereld die niet wist waar Dublin lag.

2. De scorende supporter vanaf de stip (Saturn – Spartak Moskou, 2009)

Dromen van scoren in het profvoetbal doen miljoenen fans, maar een uitzinnige supporter in de Russische Premier League besloot die droom zelf maar even waar te maken. In de slotfase van het duel tussen Saturn en Spartak Moskou kregen de bezoekers een strafschop toegekend. Terwijl de Braziliaanse sterspeler Alex geconcentreerd klaarstond om aan te leggen, sprintte een fan vanaf de tribunes in volle vaart het veld op. De man passeerde de verblufte stewards, haalde met links verwoestend uit en joeg de bal strak in de benedenhoek achter de perplex staande doelman.

De fan zette een euforische buikschuiver in voordat de beveiliging hem naar de grond werkte. Het doelpunt werd uiteraard afgekeurd, waarna Alex de strafschop alsnog zelf mocht benutten.

1. Te vroeg gejuicht Khalid Askri (FAR Rabat – Maghreb de Fès, 2010)

Het schoolvoorbeeld van te vroeg juichen staat definitief op naam van de Marokkaanse doelman Khalid Askri. Tijdens de kwartfinale van de beker van Marokko mondde het duel tussen FAR Rabat en Maghreb de Fès uit in een zenuwslopende strafschoppenserie. Askri dook naar de hoek en stopte de penalty van Tariq Chtibi, waarna hij uitzinnig van vreugde overeind krabbelde. Hij draaide zich demonstratief naar het publiek, kuste met de borst vooruit het clublogo op zijn borst en deelde handkusjes uit aan de supporters. Door de enorme achterwaartse effectbal (backspin) begon het leer na het neerkomen echter tergend langzaam terug richting het doel te rollen.

Terwijl het stadion begon te schreeuwen en Askri nog altijd nietsvermoedend naar de fans zwaaide, hobbelde de bal over de doellijn. De scheidsrechter kende de treffer terecht toe, waarna Askri de hele wereld over ging als het symbool van voorbarige euforie.