Top 10 Ergste Schwalbes Ooit Gemaakt

Het Duitse woord Schwalbe, ontleend aan de sierlijke duikvlucht van een zwaluw met gespreide vleugels, is in het moderne voetbal synoniem geworden met schaamteloos theater. Spelers simuleren een overtreding in de hoop een strafschop te versieren of een tegenstander een kaart aan te naaien. Waar scheidsrechters er in een fractie van een seconde soms intrapten, leggen vertraagde camerabeelden en de VAR het bedrog tegenwoordig genadeloos bloot.

Van onzichtbare sluipschutters tot wonderbaarlijke genezingen op het veld: dit zijn tien van de ergste en meest lachwekkende fopduiken uit de voetbalgeschiedenis.

10. Peter Wisgerhof (FC Twente – Ajax, 2010)

De knulligheid van de eigen ledematen leverde in oktober 2010 een van de vreemdste momenten uit de Eredivisie op. Terwijl een lange bal over de defensie van FC Twente zeilde, haakte de linkervoet van aanvoerder Peter Wisgerhof achter zijn eigen rechterkuit. Wisgerhof maakte een sierlijke buikschuiver over het gras en keek direct met een verongelijkte blik achterom om een overtreding te claimen. Er was in geen velden of wegen een Ajax-aanvaller in de buurt. De Spaanse sportkrant Marca nam het fragment daags daarna met veel leedvermaak op in een internationaal overzicht van de meest absurde duikelingen ooit.

9. Alberto Gilardino (Celtic – AC Milan, 2007)

Soms beseft een aanvaller pas een volle seconde te laat dat hij eigenlijk een strafschop had moeten versieren. Tijdens het Champions League-duel tussen Celtic en AC Milan omspeelde Alberto Gilardino Celtic-doelman Artur Boruc. De Italiaanse spits tikte de bal echter te ver voor zich uit, zette nog twee gewone passen door en besloot toen pas horizontaal door de lucht te zweven.

Boruc stond met zijn armen wijd en bevond zich op ruim een meter afstand. Scheidsrechter Terje Hauge trapte niet in de vertraagde reactie en trakteerde Gilardino prompt op een gele kaart wegens onsportief gedrag.

8. Morten Gamst Pedersen (Arsenal – Blackburn Rovers, 2009)

De term ‘sluipschutter op de tribune’ leek speciaal bedacht voor de Noorse vleugelspeler van Blackburn Rovers in het Emirates Stadium. Gamst Pedersen dribbelde het strafschopgebied van Arsenal binnen, waarbij rechtsback Bacary Sagna de achtervolging inzette maar demonstratief afstand hield. Zodra de Noor voelde dat de bal over de achterlijn dreigde te rollen, zakte hij plotseling als een zoutzak door zijn hoeven en maaide hij wild met zijn armen.

Het publiek in Londen schoot massaal in de lach om de actie, die sindsdien geldt als het schoolvoorbeeld van een fopduik zonder enig fysiek contact.

7. Kyle Lafferty (Rangers – Aberdeen, 2009)

Een fopduik is lachwekkend totdat een onschuldige tegenstander het slachtoffer wordt van de arbitrage. In de Schotse competitie raakten Rangers-aanvaller Kyle Lafferty en Aberdeen-middenvelder Charlie Mulgrew verzeild in een verhit opstootje bij de cornervlag. Mulgrew zette een stap naar voren en bewoog zijn hoofd demonstratief richting Lafferty, zonder hem daadwerkelijk te raken. Lafferty greep met beide handen naar zijn slaap en stortte ter aarde alsof hij een voltreffer had geïncasseerd.

Scheidsrechter Stuart Dougal trapte erin en trok direct rood voor Mulgrew. Na het zien van de tv-beelden schorste de Schotse bond Lafferty voor twee maanden, terwijl zijn eigen club hem een forse boete oplegde.

6. Cristiano Ronaldo (Real Madrid – Celta de Vigo, 2014)

Zelfs vijfvoudig Ballon d’Or-winnaars laten zich af en toe verleiden tot ordinair theater.

Tijdens een competitieduel in het Santiago Bernabéu stormde Cristiano Ronaldo het strafschopgebied binnen met Celta-verdediger Jonny Castro in zijn kielzog. Castro legde heel even een hand op de heup van de Portugees, maar trok die direct weer terug. Ronaldo gooide zijn benen theatraal naar achteren en maakte een vliegende duik in het gras.

De arbiter wees gedecideerd naar de stip en Ronaldo benutte het buitenkansje zelf, om die avond uiteindelijk met een hattrick van het veld te stappen ondanks felle protesten van de tegenpartij.

5. Ciro Immobile (Italië – België, EK 2020)

Zelden voltrok zich op een voetbalveld een snellere medische reanimatie dan bij Ciro Immobile tijdens de EK-kwartfinale in München. Na een licht duel met Jan Vertonghen zeeg de Italiaanse spits theatraal ineen in de zestien. Terwijl hij met een van pijn vertrokken gezicht naar zijn scheenbeen greep en over het gras rolde, liep de Italiaanse aanval gewoon door en schoot Nicolò Barella de openingstreffer binnen.

Zodra het gejuich losbarstte, keek Immobile vanuit zijn ooghoek op, veerde binnen een fractie van een seconde op alsof er niets gebeurd was en sprintte dolblij naar de hoekvlag om mee te feesten. Analist Alan Shearer noemde het live op de BBC beschamend en gênant, maar het moment ging viraal als een van de meest komische van het toernooi.

4. Deyverson (Palmeiras – Flamengo, Finale Copa Libertadores 2021)

Tijdrekken in de slotfase van een continentale finale kan leiden tot bizarre reflexen. Palmeiras-spits Deyverson had in de verlenging van de Copa Libertadores-finale net het winnende doelpunt binnengewerkt en deed er alles aan om het ritme uit de wedstrijd te halen. Scheidsrechter Néstor Pitana gaf de tijdrekkende spits in de 123e minuut een amicaal tikje op de rug om hem aan te sporen door te spelen. Deyverson dacht kennelijk dat hij door een tegenstander werd belaagd, greep theatraal naar zijn wervelkolom en stortte met een pijnkreet ter aarde. Pas toen hij opkeek en de verbijsterde blik van de scheidsrechter zag, krabbelde hij met het schaamrood op de kaken weer overeind.

3. Bryan Carrasco (Chili O20 – Ecuador O20, 2011)

Waar de meeste fopduikers beweren geraakt te zijn door een tegenstander, tilde de Chileense jeugdinternational Bryan Carrasco simuleren naar een bizar niveau. Tijdens het Zuid-Amerikaanse kampioenschap onder 20 stond Carrasco bij een ingooi zij aan zij met de Ecuadoriaanse aanvaller Edson Montaño. Terwijl de scheidsrechter even de andere kant op keek, greep Carrasco simpelweg de rechterpols van Montaño vast en sloeg daarmee hard in zijn eigen gezicht, om vervolgens kermend naar de grond te gaan. De verbouwereerde Montaño begreep niet wat hem overkwam, maar de arbitrage trapte erin en kende Chili een vrije trap toe.

2. Neymar (Brazilië – Mexico, WK 2018)

Geen enkele wereldster heeft zijn eigen reputatie zo overschaduwd met theatraal gedrag als Neymar tijdens het WK 2018 in Rusland. In de achtste finale tegen Mexico belandde de Braziliaan over de zijlijn na een duel met Miguel Layún. Toen de Mexicaan de bal kwam halen en met zijn noppen lichtjes de enkel van Neymar raakte, begon het spektakel: Neymar draaide met wijd opengesperde mond en rollende ogen minstens vier keer om zijn as en schreeuwde het uit van de vermeende pijn. De overdreven vertoning ontketende de wereldwijde ‘Neymar Challenge’, waarbij jeugdteams en fans massaal over straat rolden.

Zwitserse statistici berekenden na afloop dat Neymar tijdens het toernooi in totaal ruim veertien minuten op het gras had doorgebracht.

1. Rivaldo (Brazilië – Turkije, WK 2002)

Het dieptepunt in de geschiedenis van internationale fopduiken vond plaats in de slotfase van het WK-groepsduel tussen Brazilië en Turkije in Ulsan.

De Brazilianen verdedigden een nipte 2-1 voorsprong en Rivaldo wachtte bij de cornervlag om tijd te rekken. De gefrustreerde Turkse verdediger Hakan Ünsal schoot de bal vanaf korte afstand richting Rivaldo, die het projectiel tegen zijn bovenbeen kreeg. Wat volgde was puur acteerwerk: Rivaldo greep met beide handen naar zijn gezicht en stortte ter aarde alsof hij zwaar hoofdletsel had opgelopen. Scheidsrechter Kim Young-joo trapte in de val en stuurde Ünsal met rood van het veld.

De FIFA beboette Rivaldo achteraf met tienduizend Zwitserse frank, maar spijt toonde hij nooit: in interviews verklaarde hij trots dat hij simpelweg zijn routine had gebruikt om de zege veilig te stellen.

“`