Nederlanders hebben de reputatie graag te klagen over het weer. Met een jaarlijks gemiddelde van zo’n 850 millimeter neerslag in Nederland en circa 925 millimeter in België lijkt het soms alsof de wolkenvelden nooit helemaal verdwijnen. Toch stelt die westerse nattigheid op wereldschaal bar weinig voor.
Op de natste plekken van onze planeet valt diezelfde hoeveelheid regen soms binnen één enkele week. Door een samenloop van aanhoudende oceaanwinden en steile bergketens ontstaat zogeheten stuwingsneerslag: vochtige zeelucht wordt tegen rotswanden omhooggeduwd, koelt razendsnel af en ontlaadt zich in gigantische stortbuien. Op sommige locaties valt jaarlijks meer dan tien tot twaalf meter water uit de hemel. Dit zijn de tien natste plekken op aarde, gerangschikt naar hun gemiddelde jaarlijkse neerslag.
10. Emei Shan in China: 8.169 mm per jaar
De berg Emei Shan in de Zuidwest-Chinese provincie Sichuan reikt tot een hoogte van 3.099 meter en geldt als een van de vier heilige boeddhistische bergen van het land. De bergflanken zijn bezaaid met eeuwenoude kloosters en heiligdommen, maar wie de top wil bezoeken heeft vrijwel altijd een stevige regencape nodig. Met een gemiddelde jaarsom van 8.169 millimeter neerslag is Emei Shan met afstand de natste plek van China.
De enorme neerslaghoeveelheid wordt veroorzaakt door warme moessonstromen die vanuit het zuiden tegen het Tibetaans Hoogland aanbotsen. Deze luchtmassa’s worden gedwongen razendsnel te stijgen, wat resulteert in een vrijwel permanente laag mist en zware wolkenbreuken. Vooral tussen juli en september regent het er onafgebroken. Dit uitzonderlijk vochtige microklimaat heeft wel geleid tot een spectaculair nevelwoud met een grote rijkdom aan zeldzame planten en bedreigde diersoorten.
9. Pu’u Kukui in Hawaï: 9.293 mm per jaar
Pu’u Kukui is met 1.764 meter de hoogste piek van de Mauna Kahalaway (de West Maui Mountains) op het Hawaïaanse eiland Maui. De bergtop is in feite de zwaar geërodeerde kraterwand van een uitgedoofde schildvulkaan. Met een gemiddelde jaarlijkse neerslag van bijna 9.300 millimeter fungeert deze bergkam als een gigantische spons voor het hele eiland.
De noordoostelijke passaatwinden voeren continu vochtige lucht vanaf de Stille Oceaan aan. Omdat de vulkaanflanken steil oprijzen, condenseert de waterdamp direct tegen de richels. Het gebied rond de piek is zo zompig en ecologisch kwetsbaar dat het is uitgeroepen tot een beschermd natuurreservaat dat hermetisch is afgesloten voor publiek. Wetenschappers en beheerders mogen de veenlanden alleen betreden via speciale houten vlonderpaden om de unieke inheemse flora niet te beschadigen.
8. Big Bog op Maui, Hawaï: 10.272 mm per jaar
Aan de oostzijde van hetzelfde eiland Maui bevindt zich Big Bog, een uitgestrekt hooggelegen veengebied op circa 1.650 meter hoogte aan de rand van het Haleakala National Park. Waar Pu’u Kukui de westelijke bergen domineert, vangt Big Bog de volle laag van de wolken die tegen de flanken van de massieve Haleakala-vulkaan worden gedrukt. Met ruim 10.270 millimeter regen per jaar overschrijdt deze locatie ruim de grens van tien meter neerslag.
Het landschap van Big Bog bestaat uit een dikke, doorweekte laag veenmos die rust op ondoordringbaar vulkanisch basaltgesteente. Hierdoor kan het water nauwelijks wegzakken in de diepere ondergrond en ontstaan er talloze poelen en watervallen die van de hellingen kletteren. Ondanks de extreme regenval is het gebied ecologisch van onschatbare waarde: het herbergt zeldzame planten- en vogelsoorten die nergens anders op aarde voorkomen en perfect zijn aangepast aan een leven in een constante wolk van regen en nevel.
7. Debundscha Point in Kameroen: 10.299 mm per jaar
Aan de kust van de Golf van Guinee in het zuidwesten van Kameroen ligt het piepkleine dorp Debundscha. Het dorp ligt direct aan de Atlantische Oceaan, precies aan de voet van Mount Cameroon. Deze actieve vulkaan is met een hoogte van 4.095 meter de hoogste berg van West-Afrika en fungeert als een gigantische meteorologische muur voor passerende weersystemen.
De vochtige zuidwestelijke zeewinden die vanaf de oceaan landinwaarts trekken, worden door de gigantische vulkaanhelling abrupt omhooggeduwd. Dit levert een jaarlijks neerslaggemiddelde op van bijna 10.300 millimeter. Het overgrote deel van dit water valt tussen mei en oktober, wanneer tropische stortbuien de kuststrook vrijwel dagelijks blank zetten. De inwoners hebben hun levensritme volledig aangepast aan de overvloedige watermassa’s, die de omliggende regenwouden dicht en weelderig houden.
6. San Antonio de Ureca in Equatoriaal-Guinea: 10.450 mm per jaar
San Antonio de Ureca, vaak kortweg Ureca genoemd, ligt aan de zuidkust van het eiland Bioko in Equatoriaal-Guinea. Dit vulkanische eiland ligt niet ver van de kust van Kameroen en deelt hetzelfde extreme zeeklimaat. Met een gemiddelde jaarsom van 10.450 millimeter geldt Ureca als het natste bewoonde punt van het hele Afrikaanse continent.
Vrijwel het hele jaar door openen de hemelsluizen zich boven het dorp, met uitzondering van een korte relatief droge periode tussen november en maart. Die korte pauze in het regengeweld is cruciaal voor de lokale fauna: bedreigde zeeschildpadden, waaronder de lederschildpad en de soepschildpad, komen dan massaal aan land op de zwarte vulkaanstranden rond Ureca om hun eieren in het zand te leggen. Lokale bewoners combineren ecotoerisme met natuurbescherming om deze neststranden te bewaken.
5. De Cropp River in Nieuw-Zeeland: 11.516 mm per jaar
Dat extreme regenval niet voorbehouden is aan de tropen, bewijst het stroomgebied van de Cropp River op het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland. Deze negen kilometer lange bergrivier ligt verscholen in de ruige Zuidelijke Alpen. Vochtige westenwinden razen ongehinderd over de Tasmanzee en botsen loodrecht op de steile bergkammen, met verbluffende hoeveelheden neerslag tot gevolg: gemiddeld 11.516 millimeter per jaar.
Het gebied rond de Cropp River staat bekend om zijn extreme piekbuien. Zo registreerde een meetstation op 25 en 26 maart 2019 een duizelingwekkende 1.086 millimeter regen in een tijdsbestek van slechts 48 uur: aanzienlijk meer dan er in Nederland of België in een heel kalenderjaar valt. Door deze plotselinge watervloed veranderen de normaal heldere bergstromen binnen enkele uren in kolkende modderstromen die diepe kloven in het landschap uitslijpen.
4. Mount Waialeale in Hawaï: 11.684 mm per jaar
Mount Waialeale vormt het vulkanische hart van het Hawaïaanse eiland Kauai. De naam betekent in de inheemse taal treffend ‘overlopend water’. De 1.569 meter hoge bergtop is volgens klimatologen vrijwel ideaal gevormd om neerslag op te wekken: de steile, trechtervormige kliffen dwingen de noordoostelijke passaatwinden recht omhoog een smalle vallei in, waardoor de luchtmassa direct condenseert boven het centrale plateau.
Gemiddeld valt hier jaarlijks 11.684 millimeter neerslag, maar in uitschieters kan het nog veel extremer. In 1982 werd er op de top een recordhoeveelheid van maar liefst 17.300 millimeter gemeten. De continue bewolking zorgt ervoor dat de zon zich zelden laat zien op de bergtop. Het plateaulandschap rond de piek is veranderd in een vrijwel ontoegankelijk drasland, waar het water in tientallen dunne zilveren slierten langs de loodrechte, honderden meters diepe kraterwanden naar beneden stort.
3. Tutunendo in Colombia: 11.770 mm per jaar
In het noordwesten van Colombia, verscholen in het tropische departement Chocó, ligt het plaatsje Tutunendo. Dit gebied behoort klimatologisch tot de meest extreme regenwouden op aarde. Warme, verzadigde lucht vanaf de Stille Oceaan wordt door constante westenwinden landinwaarts geblazen en botst tegen de uitlopers van het Andesgebergte. Dit levert een gemiddelde jaarlijkse neerslag op van 11.770 millimeter.
In Tutunendo regent het vrijwel elke dag, vaak vergezeld van zware tropische onweersbuien die de straten binnen enkele minuten in rivieren veranderen. Zelfs in de relatief minder natte maanden valt er nog altijd honderden millimeters neerslag. De nabijgelegen plaats Lloró claimt soms een nog hogere neerslagsom, maar het officiële, gecertificeerde weerstation in Tutunendo bezorgt dit dorp de erkende derde positie op de wereldranglijst. De inwoners bouwen hun woningen traditioneel op palen om zich te beschermen tegen het voortdurend wassende rivierwater.
2. Cherrapunji in India: 11.777 mm per jaar
Cherrapunji, lokaal bekend als Sohra, ligt op een hoog plateau in de Khasi Hills in de noordoostelijke Indiase deelstaat Meghalaya (wat letterlijk ‘verblijfplaats van de wolken’ betekent). Het stadje ligt op zo’n 1.300 meter hoogte boven de laaglanden van Bangladesh. Wanneer de zuidwestmoesson in de zomer enorme hoeveelheden waterdamp vanaf de Golf van Bengalen aanvoert, botst deze lucht frontaal op de kloven en rotswanden van het plateau, waardoor de hemelsluizen wijd opengaan.
Cherrapunji bezit twee legendarische wereldrecords: de meeste regenval ooit in één enkel jaar (een onvoorstelbare 26.461 millimeter tussen augustus 1860 en juli 1861) en de natste maand ooit gemeten (9.300 millimeter in juli 1861). Om in dit doorweekte landschap kolkende rivieren te kunnen oversteken, bedacht het inheemse Khasi-volk een ingenieuze techniek: ze vlechten de levende luchtwortels van rubberbomen over de waterstromen heen tot sterke, levende wortelbruggen die tientallen jaren meegaan en niet wegrotten in het vochtige klimaat.
1. Mawsynram in India: 11.871 mm per jaar
Slechts vijftien kilometer ten westen van Cherrapunji ligt het dorp Mawsynram, eveneens gelegen op de hoogvlakte van Meghalaya. Met een officieel vastgesteld jaargemiddelde van 11.871 millimeter staat Mawsynram in het Guinness Book of World Records geregistreerd als de natste plek op aarde. Dit betekent dat er jaarlijks bijna twaalfduizend liter water op elke vierkante meter valt: ruim dertien tot veertien keer zoveel als in Nederland of België.
Tijdens de piek van het moessonseizoen, tussen juni en september, horen de dorpsbewoners dagenlang niets anders dan een oorverdovend geraas van vallend water op hun golfplaten daken. De straten veranderen in watervallen en dorpsbewoners dragen traditionele, bootvormige regenschilden van gevlochten bamboe en bladeren (knups) om hun hele lichaam droog te houden. Vreemd genoeg kampt Mawsynram in de wintermaanden, wanneer de noordoostwind opsteekt en het water snel van het kalksteenplateau wegstroomt, regelmatig met een lokaal tekort aan drinkwater: een opmerkelijke paradox voor de natste plek ter wereld.
Mount kameroon is de hoogste berg van WEST AFRIKA . De hoogste berg is de kilimanjaro.