Top 10 Beste Boksers aller tijden

Boksen behoort tot de oudste en meest veeleisende sporten ter wereld. Wie de beste boksers aller tijden wil rangschikken, kijkt naar het zogeheten ‘pound-for-pound’ principe: welke vechters waren het meest dominant, rekening houdend met hun gewicht en tegenstanders? Publiekslieveling Mike Tyson ontbreekt in deze toptien; hoewel hij op twintigjarige leeftijd de jongste zwaargewichtkampioen ooit werd, duurde zijn dominante piek relatief kort en verloor hij zijn belangrijkste confrontaties met tijdgenoten als Evander Holyfield en Lennox Lewis.

Deze lijst brengt een eerbetoon aan de tien boksers die over decennia, gewichtsklassen en generaties heen de absolute maatstaf vormden.

10. Marvelous Marvin Hagler

Met een kaalgeschoren hoofd, een granieten kin en een meedogenloos tempo regeerde Marvelous Marvin Hagler zeven jaar lang onafgebroken over de middengewichtdivisie (1980 tot 1987). De linkshandige Amerikaan vocht met een zeldzame intensiteit en incasseerde stoten alsof ze hem niet raakten: in zijn hele profcarrière van 67 partijen ging hij slechts één keer officieel tegen het canvas, en zelfs dat moment wordt door velen als een uitglijder beschouwd.

Zijn gevecht tegen Thomas Hearns in april 1985, simpelweg bekend als ‘The War’, leverde de meest gewelddadige openingsronde uit de boksgeschiedenis op. Hagler overleefde een diepe snee op zijn voorhoofd en sloeg Hearns in de derde ronde knock-out. Hij verdedigde zijn wereldtitel twaalf keer met succes voordat hij na een uiterst betwiste puntennederlaag tegen Sugar Ray Leonard zijn handschoenen definitief aan de wilgen hing.

9. Sugar Ray Leonard

Waar zijn generatiegenoten vertrouwden op brute vernietigingskracht, bracht Sugar Ray Leonard een combinatie van atletisch vermogen, oogverblindende handensnelheid en tactische flexibiliteit. Na zijn olympische gouden medaille in 1976 groeide Leonard uit tot het gezicht van het gouden bokstijdperk van de jaren tachtig. Hij veroverde wereldtitels in vijf verschillende gewichtsklassen (van weltergewicht tot halfzwaargewicht) en versloeg in historische gevechten iconen als Wilfred Benítez, Roberto Durán, Thomas Hearns en Marvelous Marvin Hagler.

8. Willie Pep

Geen bokser heeft ontwijken tot zo’n verfijnde kunst verheven als Guglielmo Papaleo, beter bekend als Willie Pep. De vedergewichtbokser uit Connecticut bouwde een bijna surrealistisch wedstrijdrecord op van 229 overwinningen, elf nederlagen en één onbeslist, inclusief een ongeslagen reeks van 61 partijen op rij.

Pep was een meester in voetenwerk en defensieve verplaatsingen. Volgens een beroemde boksvolkslegende zou hij in 1946 zelfs een ronde tegen Jackie Graves hebben gewonnen zonder een enkele stoot uit te delen, enkel door zijn tegenstander drie minuten lang in het luchtledige te laten slaan. Hoewel dat waarschijnlijk een journalistieke overdrijving was, typeerde het zijn ongrijpbare stijl in de ring.

7. Roberto Durán

Vechtend vanuit de sloppenwijken van Panama-Stad verwierf Roberto Durán de gevreesde bijnaam ‘Manos de Piedra’ (Handen van Steen). De Panamees geldt onder kenners als de meest verwoestende lichtgewichtbokser die ooit heeft geleefd. Tussen 1972 en 1979 verdedigde hij zijn wereldtitel in het lichtgewicht twaalf keer, waarbij hij vrijwel al zijn tegenstanders voortijdig naar het canvas stuurde.

Wat Durán werkelijk uitzonderlijk maakte, was zijn vermogen om door te stoten naar zwaardere categorieën. In 1980 bracht hij de tot dan toe ongeslagen Sugar Ray Leonard zijn eerste nederlaag toe in een zinderend weltergewichtgevecht in Montreal. Durán bleef professioneel actief over een tijdspanne van maar liefst vijf decennia en sloot zijn loopbaan pas op vijftigjarige leeftijd af met meer dan honderd overwinningen.

6. Manny Pacquiao

Vanuit bittere armoede op de Filipijnen klom Manny Pacquiao op tot een van de meest unieke atleten uit de sportgeschiedenis. ‘Pacman’ is de enige bokser ooit die wereldtitels wist te veroveren in maar liefst acht verschillende gewichtsklassen: hij begon zijn titelreeks in het vlieggewicht (ongeveer 50 kilo) en kroonde zich uiteindelijk tot kampioen in het superweltergewicht (bijna 70 kilo).

Zijn succes stoelde op een zeldzame combinatie van explosieve zuidpootstoten, onuitputtelijke longinhoud en een stotenvolume dat tegenstanders volkomen overrompelde. Pacquiao versloeg wereldkampioenen van verschillende generaties, waaronder Marco Antonio Barrera, Érik Morales, Oscar De La Hoya, Ricky Hatton en Miguel Cotto.

Zijn levensduur aan de top was opmerkelijk: Pacquiao wist als enige vechter in de geschiedenis wereldtitels te veroveren in vier afzonderlijke decennia (de jaren negentig, tweeduizend, tweeduizendtien en tweeduizendtwintig).

5. Floyd Mayweather Jr.

Weinig boksers wekten zoveel controverse op buiten de ring als Floyd ‘Money’ Mayweather, maar binnen de touwen was zijn defensieve meesterschap ongeëvenaard. Mayweather sloot zijn professionele loopbaan af met een smetteloos record van vijftig overwinningen en nul nederlagen, waarbij hij vijftien wereldtitels verzamelde verdeeld over vijf gewichtsklassen.

Mayweather perfectioneerde de zogeheten ‘shoulder roll’, een verdedigingstechniek waarbij hij stoten met zijn linkerschouder afweerde en direct counterde met een vlijmscherpe rechterstoot. Hij liet aanvallend ingestelde boksers als Diego Corrales, Arturo Gatti, Canelo Álvarez en Manny Pacquiao stelselmatig mis tasten. Zijn berekende aanpak leverde hem soms kritiek op van het publiek dat spektakel zocht, maar qua ring-IQ en defensieve statistieken blijft hij een maatstaf.

4. Joe Louis

Twaalf jaar lang, tussen 1937 en 1949, zat Joe Louis onafgebroken op de zwaargewichtkroon: een regeerperiode die tot op de dag van vandaag geldt als de langste in de geschiedenis van de koningsklasse. ‘The Brown Bomber’ combineerde zuivere stoottechniek met verwoestende slagkracht in beide vuisten. Hij verdedigde zijn wereldtitel 25 opeenvolgende keren met succes, een record dat in geen enkele gewichtsklasse ooit is geëvenaard. Zijn historische knock-out op de Duitse bokser Max Schmeling in 1938, in de eerste ronde in het Yankee Stadium, kreeg een enorme politieke en maatschappelijke lading aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog.

3. Henry Armstrong

In een tijdperk waarin de bokssport slechts acht officiële gewichtsklassen kende en er per klasse maar één enkele wereldkampioen bestond, leverde Henry Armstrong een prestatie die nooit meer herhaald zal worden. In 1938 was ‘Homicide Hank’ gelijktijdig wereldkampioen in drie verschillende divisies: het vedergewicht, het lichtgewicht en het weltergewicht.

Armstrong vocht met een onophoudelijke aanvalsdrift en een stotenregen die zijn opponenten letterlijk verstikte. Hij sloot zijn loopbaan af met 151 overwinningen, waarvan 101 op knock-out. Dat hij bijna ook nog de wereldtitel in het middengewicht veroverde (zijn titelgevecht tegen Ceferino Garcia eindigde in een felbetwist gelijkspel), onderstreept zijn buitengewone status in de geschiedenis van de sport.

2. Muhammad Ali

Er is geen bokser die de sport zo ingrijpend heeft veranderd als Muhammad Ali. Geboren als Cassius Clay, schokte hij in 1964 de wereld door de angstaanjagende Sonny Liston te onttronen met een snelheid en voetenwerk die men bij een zwaargewicht nog nooit had gezien. Ali danste door de ring, ontweek stoten met hangende handen en combineerde bravoure met ongeëvenaarde reflexen.

Toen hij op het hoogtepunt van zijn kunnen ruim drie jaar werd geschorst vanwege zijn weigering om te dienen in de Vietnamoorlog, leek zijn carrière gebroken. Zijn terugkeer in de jaren zeventig bewees echter zijn tactische genialiteit en fysieke taaiheid. Tegen de genadeloos hard slaande George Foreman bedacht hij in Kinshasa de ‘rope-a-dope’ tactiek, waarbij hij Foreman liet uitrazen tegen de touwen voordat hij hem in de achtste ronde vloerde.

Zijn trilogie tegen aartsrivaal Joe Frazier leverde met ‘The Thrilla in Manila’ in 1975 een van de meest heroïsche en slopende gevechten ooit op. Ali werd driemaal wereldkampioen zwaargewicht en groeide uit tot een wereldwijd cultureel icoon.

1. Sugar Ray Robinson

Toen boksjournalisten in de jaren veertig zochten naar een term om een vechter te omschrijven die zó compleet was dat hij boven alle gewichtsklassen uitsteeg, bedachten ze het begrip ‘pound-for-pound’. Ze deden dat specifiek voor Walker Smith Jr., beter bekend als Sugar Ray Robinson. Zelfs Muhammad Ali gaf ruiterlijk toe: “Ray Robinson was de ware meester, hij is de allergrootste ooit.”

Robinson begon zijn loopbaan in het weltergewicht, waarin hij jarenlang volstrekt ongenaakbaar was met een ongeslagen reeks van 91 partijen. Daarna stapte hij over naar het middengewicht, waarin hij vijfmaal de wereldtitel heroverde in legendarische oorlogen met mannen als Jake LaMotta, Gene Fullmer en Carmen Basilio. Robinson beschikte over een vlekkeloze techniek, verwoestende knock-outkracht in beide handen, flitsende combinaties en een elegantie die daarna nooit meer op dat niveau is vertoond. Zijn eindtotaal van 174 overwinningen (waarvan 109 door knock-out) tegenover slechts negentien nederlagen in 200 profpartijen maakt hem de ultieme bokser aller tijden.